Marie Lenéru
Marie Lenéru (June 2, 1875 - September 23, 1918) bụ onye France na-ede egwuregwu na diarist.
Lenéru ghọrọ onye ntị chiri na onye kpuru ìsì mgbe ọ butere kịtịkpa mgbe ọ bụ nwatakịrị. O nwere ike ịga n'ihu n'agụmakwụkwọ ya site n'enyemaka nke nne ya, na afọ 1910, o dere ọtụtụ egwuregwu e mere na Paris, ọkachasị Les Affranchis.
Akụkọ ndụ
[dezie | dezie ebe o si]
A mụrụ Marie Lenéru n'afọ 1875 na Brest, France. Ezinụlọ ya bi na rue de Siam. Nna ya bụ Alfred Lenéru (1843–1876) bụ onye agha mmiri, onye agha nke Legion of Honor, nakwa onye gụsịrị akwụkwọ na École navale na 1863. Ọ nwụrụ mgbe Marie dị naanị ọnwa iri. Alfred, nwa nwoke nke ndị na-ere ụlọ nkwari akụ na Paris, lụrụ Marie Dauriac, ada Rear Adm. Alexandre Dauriac na Augustine Hollard, na Brest na 1872. Ndị ọrụ ụgbọ mmiri ndị ọzọ nọ n'ezinụlọ Marie Lenéru gụnyere nna nna ya ochie bụ Capt. Alexandre Dauriac na nwanne nna ya bụ Kọmishọna General nke Navy Charles Dauriac na Capt. François Dauriac. O nwere otu nwanne nwoke, Lionel Dauriac (1847–1923), ndị gara École normale supérieure wee bụrụ prọfesọ nkà ihe ọmụma na knight na Legion of Honor.
Na Mee 1887, mgbe ọ nwesịrị ọrịa kịtịkpa, Marie Lenéru ghọrọ onye ntị chiri na onye kpuru ìsì. Ọ dị afọ iri na otu. Nne ya rụrụ ọrụ iji gaa n'ihu na agụmakwụkwọ ya, na-eji naanị mmetụta aka ya[1]
O mechara nwetaghachi ụfọdụ anya ya, nke mere ka o nwee ike ide ihe ma gụọ ihe n'okpuru enyo na-eme ka mmadụ nwee ike ịgụ ihe, mana ntị chiri ya nọgidere na-aga n'ihu. Ọ nwụrụ na 1918 na Lorient, n'oge Ọrịa Spanish flu.
A maara Lenéru nke ọma dị ka isiokwu nke nyocha site na Suzanne Lavaud, onye ntị chiri mbụ nwetara nzere dọkịta na France.[2]
Ọrụ
[dezie | dezie ebe o si]N'afọ 1908, Lenéru nyere akụkọ dị mkpirikpi, nke akpọrọ La Vivante, na asọmpi edemede nke Akwụkwọ akụkọ Le Journal haziri. Mmeri ya na asọmpi ahụ gosipụtara ihe ịga nke ọma mbụ ya dị ka onye edemede, na-adọta uche ndị otu edemede French nke oge ahụ gụnyere Catulle Mendès, Fernand Gregh, na Rachilde[1]
Onye na-ede ihe nkiri
[dezie | dezie ebe o si]O dere egwuregwu mbụ ya, Les Affranchis, na 1908, wee zigara ya Mendès, onye ghọrọ onye nkwado dị mkpa nke ọrụ ya ruo mgbe ọ nwụrụ na 1909. Egwuregwu ahụ meriri ihe nrite 1,000 franc dị ka ọrụ a na-ebipụtaghị, mgbe ahụ Hachette bipụtara ya na 1910, mana ọ gara afọ atọ n'emeghị ya. Gregh dere okwu mbido maka mbipụta 1910, na-ekwu na Mendès gaara eme ya ma ọ bụrụ na ọ nwụghị n'afọ gara aga.[3][4] N'ikpeazụ, onye nduzi ihe nkiri André Antoine kpebiri ime ihe nkiri ahụ na Odeon maka oge 1910-1911.
N'afọ 1914, Académie Française nyere ya Prix Émile Augier maka ọrụ Less Affranchis. Ọ bụ nwanyị mbụ natara onyinye ahụ.
Mgbe ọnwụ Lenéru gasịrị, George Cres bipụtara egwuregwu ahụ ọzọ na 1926 ma mee ya na Comédie-Française na 1927.
Site na ihe ịga nke ọma nke Les Affranchis, e mere ọtụtụ ihe nkiri ndị ọzọ Lenéru dere na Paris: Le Redoutable na 1912, na Odéon; La Triomphatrice na 1917, na Comédie-Française; na La Paix na 1920, kwa na Odéón. Ọ hapụkwara ọtụtụ ihe ndị a na-emepụtaghị: La Maison sur le roc, Le Bonheur des autres, Les Lutteurs, Le Mahdi. Ụfọdụ ndị katọrọ ọrụ ndị a dị ka ndị na-enweghị mmetụta na ndị nwere ọgụgụ isi, na-elekwasịkarị anya na di na nwunye na-ese okwu maka okpukpe, ezinụlọ, ma ọ bụ ọrụ ebere[5]
Ọkọ akụkọ ihe mere eme na onye na-ede akwụkwọ
[dezie | dezie ebe o si]
Na mgbakwunye na mmepụta ihe nkiri ya, Lenéru chịkọtakwara nyocha banyere ndị dị mkpa n'akụkọ ihe mere eme, gụnyere Ọmụmụ ihe Louis Antoine de Saint-Just, nke e bipụtara otu isi na Mercure de France n'okpuru aha "Antoine Morsain".[6] O dekwara Le Cas de Miss Helen Keller, ileba anya na ndụ na ọrụ nke onye ntị chiri Helen Keller.[7][8]
Mgbe ọ nwụrụ, Lenéru hapụrụ akwụkwọ ndekọ, nke o debere site na 1893 ruo obere oge tupu ọnwụ ya na 1918. N'ime ya, ọ na-ekwupụta ahụhụ ya ma gosipụta agụụ maka ịma mma na izu oke nke na-emekpa ya ahụ. Ọ na-akọwa ọdịda nke okwukwe okpukpe ya, nke ọ na-eji ụdị ịdị jụụ na agụụ maka ndụ dochie anya ya, ka ọ na-enweta mmezu n'akwụkwọ.
George Cres bipụtara akwụkwọ akụkọ ahụ na 1922, na mpịakọta abụọ nwere okwu mbido nke François de Curel. Grasset wepụtara ya ọzọ na 1945 na okwu mbido nke Fernande Dauriac, na ọzọ na 2007 site na Bartillat , na afọ mbụ nke akwụkwọ akụkọ ahụ wepụrụ[9]
Ihe odide
[dezie | dezie ebe o si]- 1 2 (1927-11-19) La Petite Illustration n° 358, théâtre n° 194. Kpọpụta njehie: Invalid
<ref>tag; name ":0" defined multiple times with different content. - ↑ Lavaud (1932). Marie Lenéru, sa vie, son journal, son théâtre. Paris: Edgar Malfère.
- ↑ Lenéru (1910). Les Affranchis (Pièce en trois actes). Paris: Librairie Hachette et Cie.
- ↑ Les Lettres (fr). L'Intransigeant (1931-05-12). Retrieved on 2021-01-21.
- ↑ Le Guennec (2013). La Belle Époque des femmes?: 1889-1914. Paris: Editions L'Harmattan, 189–201. ISBN 978-2-343-00330-6. OCLC 853277012.
- ↑ Morsain (1905-10-15). Un professeur d'énergie, Saint-Just (fr). Mercure de France 488–501. Retrieved on 2021-01-21.
- ↑ Cosnier (2001). Le silence des filles (in fr). Fayard, 488–501. ISBN 2213650004.
- ↑ Lenéru, Marie - Le Cas De Miss Helen Keller. Litterature audio (2009-01-16). Archived from the original on 2009-07-26.
- ↑ Lenéru, Marie, 1875-1918. (2007). Journal, 1893-1918 : "Je me sens devenir inexorable", Broche, François., Paris: Bartillat. ISBN 978-2-84100-359-4. OCLC 152504617.