Gaa na ọdịnaya

Vicoa

Shí Wikipedia, njikotá édémédé nke onyobulạ
Vicoa
taxon
Aha taxonVicoa Dezie
Ọkwa taxongenus Dezie
Nne na nna taxonAsteraceae Dezie
GRIN URLhttps://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxonomygenus.aspx?id=17291 Dezie

Vicoa bụ ụdị osisi na-agbasa okooko osisi nke sitere na agbụrụ elecampane n'ime Asteraceae (ezinụlọ ifuru anwụ[1] A na-ahụ ya n'akụkụ ụfọdụ nke Afrika ma gbasaa gafee Eshia ruo Indochina. Ọ bụ Alexandre Henri Gabriel de Cassini (Cass.) kọwara ya na 1829, mana e mechara tinye ụdị ahụ na Pentanema genus (nakwa n'ime ezinụlọ Asteraceae). Ruo mgbe nyocha nke mkpụrụ ndụ na 2018, kpebiri na ọ bụ ụdị dị iche.

Ha bụ ahịhịa na-adị kwa afọ ma ọ bụ nke na-adịgide adịgide, nke nwere akwụkwọ dị mfe (nke a na-ekewaghị ma ọ bụ na-ekewaraghị), ma ọ bụ akwụkwọ zuru ezu (nke a naghị ekewa).[2] A na-ahazi akwụkwọ ndị ahụ n'ụzọ dị iche iche (na ọkwa dị iche iche n'akụkụ ogwe osisi ahụ), na eriri pinnately (a na-a haziri akwara ndị dị n'akụkụ ọ bụla nke isi akwara ahụ) ma ha na-abụkarị amplexicaule (ala na-agbasa ma na-ejide ogwe osisi) na ala.[2][3] [2] Ha nwere okooko osisi ndị nwere naanị ha, isi na-egbuke egbuke (ray floret gbara okooko osisi diski gburugburu), nke bụ ma axillary (n'akụkụ nkwonkwo akwụkwọ) ma ọ bụ akwụkwọ na-emegide.[2][2][3][2] Ha nwere peduncle (ogwe okooko osisi), na bracts involucral nke na-agbakọta (na-ekpuchi) n'ọtụtụ ahịrị.[2][3] Achenes (otu mkpụrụ indehiscent) bụ subterete (nke dị okirikiri na mpaghara) na pappus (tuft ma ọ bụ mgbanaka nke ntutu ma ọ bụ ibe a na-ebu n'elu ovary) nke bristles na-ahaghị nhata.[3]

Ụdị ndị a ma ama

[dezie | dezie ebe o si]

A ka ga-anabata ụdị ụfọdụ, dịka Vicoa gokhalei si India.[4]

Nchịkọta Nchịkọta

[dezie | dezie ebe o si]

Aha ụdị nke Vicoa bụ iji sọpụrụ Giambattista Vico (16681744), onye ọkà ihe ọmụma Ịtali, onye na-ekwu okwu, ọkọ akụkọ ihe mere eme, na onye ọka iwu n'oge Nkụzi nke Ịtali.[5] A kọwara ya na mbụ ma bipụta ya na Ann. Sci. Ọ bụ n'oge a mụrụ ya (Paris) Vol.17 na peeji nke 418 na 1829.[1]

Mgbe ahụ, a na-etinye ya n'ime ụdị Pentanema, ruo mgbe n'afọ 2018, e guzobeghachiri ụdị Vicoa n'ihi nyocha nke ụdị Pentanem.[6]

Ebe dị iche iche

[dezie | dezie ebe o si]

A mụrụ ya n'akụkụ ụfọdụ nke Afrika na Eshia. Site n'àgwàetiti Cape Verde, (Macaronesia), mgbe ahụ mba Afrịka nke; Angola, Benin, Burkina Faso, Central African Republic, Chad, Eritrea, Ethiopia, Guinea-Bissau, Ivory Coast, Malawi, Mali, Mauritania, Mozambique, Senegal, Somalia, Sudan, Tanzania, Togo, Uganda, Zambia na Zimbabwe. Akụkụ nke Western Asia; Afghanistan na Iran. Central Asia; Kazakhstan, Kirgizstan, Tadzhikistan, Turkmenistan na Uzbekistan. China; ndịda etiti na ndịda ọwụwa anyanwụ China na Tibet. Obodo India; East Himalaya, India, Nepal, Pakistan, Sri Lanka na West Himalaya. N'ikpeazụ, akụkụ Indochina; Myanmar, Thailand na Vietnam.[1]

Ụfọdụ ụdị dị ka Vicoa indica ejirila ya mee ihe na ọgwụ ọdịnala, na Himalayas. A na-eji mgbọrọgwụ ahụ agwọ nsogbu akụrụ ma jiri akwụkwọ ya mee ihe maka nsogbu afọ.

Edensibịa

[dezie | dezie ebe o si]
  1. 1 2 3 "Vicoa Cass. | Plants of the World Online | Kew Science". Plants of the World Online (in Bekee). Retrieved 6 January 2022.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Gyanendra Pandey (Sri Satguru Publications, 1994) Uncommon Plant Drugs of Ayurveda, p. 71, at Google Books
  3. 1 2 3 4 James P. Mandaville Flora Of Eastern Saudi Arabia (2013), p. 291, at Google Books
  4. Gosavi, Kumar Vinod Chhotupuri (17 November 2020). "Vicoa gokhalei (Inuleae, Asteraceae), a new species from the northern Western Ghats, India". Phytotaxa. 471 (3). doi:10.11646/phytotaxa.471.3.11.
  5. Burkhardt, Lotte (2018). Verzeichnis eponymischer Pflanzennamen – Erweiterte Edition (pdf) (in German). Berlin: Botanic Garden and Botanical Museum, Freie Universität Berlin. doi:10.3372/epolist2018. ISBN 978-3-946292-26-5. Retrieved 1 January 2021.
  6. Gutierrez-Larruscain, D., Vicente, M.S., Anderberg, A.A., Rico, E. & Martínez-Ortega, M.M. (2018) "Phylogeny of the Inula group (Asteraceae: Inuleae): Evidence from nuclear and plastid genomes and a recircumscription of Pentanema". Taxon 67 (1): 149–164.